Po Chobiu i Grodźcu Niwki są kolejną wioską z szeroko zakrojonej akcji kolonizacyjnej Fryderyka Wielkiego na ziemi Opolskiej. Powstały w 1770 roku jako kolonia królewska przy krasiejowskim Urzędzie Leśniczym. Pierwotnie kolonia nazywała się Tempelhof, a została utworzona od nazwiska leśniczego Templera, który był odpowiedzialny za założenie Niwek na wygonie bydła zwanym Błocianką. Templer sprowadził dla nowych osadników, którzy przeważnie przybyli z Dębskiej Kuźni, Grudzic i Szczedrzyka, woły pociągowe za 620 talarów. Na pieczęci Niwek widnieje dwupiętrowy dom z wieżą, chorągiewką, siekiera i łopata.

Niwki, podobnie jak pozostałe kolonie w owych czasach, składały się z 20 "ognisk domowych", w 1783 r. było tu 108 mieszkańców. Trudnili się początkowo wyrębem lasu, za co mogli pobudować drewniane chaty i uzyskać pola do zasiewu.

Głównym zadaniem kolonistów była produkcja węgla drzewnego dla dymiącej od 1754 roku nad rzeką Małą Panwią królewskiej huty. Niwki od samego początku należą do parafii św. Mikołaja w Szczedrzyku. Kamienny krzyż na skrzyżowaniu pamięta okres założenia wsi, postawił go opolski kamieniarz Knauer. Wieś z charakterystyczną kolonijną zabudową wzdłuż ulicy, polami za chałupą i dobudowaną później leśniczówką, jest swoistego rodzaju pamiątką, pomnikiem czasów fryderycjańskich. Pierwszą szkołę wybudowano tu w 1925 roku. Przedtem dzieci z Niwek chodziły do szkoły w Szczedrzyku. Przed wojną mieszkał tu nauczyciel, znany piewca niweckiej ziemi Johhanes Ochlast, który odkrywał i opisywał w gazetach i kalendarzach piękno okolicy. Szkoła spaliła się podczas frontu w 1945 roku. Odbudowana, służyła mieszkańcom Niwek do lat 70-tych. W roku 1975 powstał w niej Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli.

W 1992 roku została podpisana umowa pomiędzy Opolskim Kuratorium Oświaty a Konsulatem Generalnym RFN we Wrocławiu i od tej pory w Niwkach funkcjonuje jedyny w Polsce projekt kształcenia nauczycieli języka niemieckiego o nazwie "Program NIWKI". Nauczyciele z Opolszczyzny zdobywają tu certyfikaty uprawniające do nauczania języka niemieckiego, także w klasach dwujęzycznych.

Ziemia jest tu piaszczysta, a ludzie powiadają żartobliwie, że oczekują dziennie deszczu, a w niedzielę oberwania chmury, bo tylko wtedy przyjdzie urodzaj. Wieś ze wszystkich stron otoczona jest lasem, więc mówi się, że w Niwkach poranne słońce wychodzi z lasu, a wieczorem chowa się za las. Dziś Niwki, obok Suchego Boru, są idealnym miejscem dla letników z Opola, z roku na rok coraz więcej buduje się tu domków wypoczynkowych, schowanych w młodniku przy drodze do Turawy. Właśnie tu, w bliskości zaledwie półtora kilometra od jezior turawskich najchętniej opolanie budują domy, w których spędzają wieczory, weekendy, spacerują, pracują w ogrodach, o czym świadczy fakt, iż w Niwkach obecnie jest 56 domów mieszkalnych, natomiast budynków letniskowych jest tutaj 104. Żywiczne powietrze, grzyby, jagody i cisza - to atuty naszych Niwek. Niwki obecnie liczą 141 mieszkańców.